نغمه از عشق تو در

مرغ شباهنگ گرفت

نگهی کردی و گُل خنده زد و

رنگ گرفت

********************

عکسی افتاد

ز رُخسار تو در بزم وجود

شعله ای بر زد و

در سُرخی نارنگ گرفت

*******************

آسمان در شب دیدار تو

بزمی آراست

ماه در جلوه شد و

زهره به کف چنگ گرفت

*******************

عجبی نیست مرا

از شب موسی در طور

که تجلای تو برقی شد و

در سنگ گرفت

*******************

دل اگر سوی خدا بود

تجلیگه اوست

هر که برتافت از او

آینه اش زنگ گرفت

******************

سپر افکندم و

خاموش نشستم که خیال

عرصه را بر من و

میدان سخن تنگ گرفت

¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤

نوشته شده در پنجشنبه بیست و یکم مهر ۱۳۹۰ساعت ۳:۴۴ ب.ظ توسط مازیار پورگودرزی| |