گر فرومایه کسان

سنگ به جام تو زدند

شادمان باش

که از رشک مقام تو زدند

*****************

شکوهء بی هُنران بین

که چرا در همه شهر

نُکته سنجان

علم فتح به بام تو زدند؟

*****************

کام شیرین من از عشق تو

بی چیزی نیست

قُدسیان چاشنی جان

به کلام تو زدند

*****************

به سر زُلف تو سوگند

که مرغان چمن

نغمه از

شوق گرفتاری دام تو زدند

******************

مست از جام ظفر باش

که در مُلک زمان

سکهء عشق در عالم

به نام تو زدند      (( حسین جانم ))

¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤

نوشته شده در پنجشنبه هجدهم آذر ۱۳۸۹ساعت ۸:۴۶ ق.ظ توسط مازیار پورگودرزی| |