عبور از اندیشه’ مادی و قرار گرفتن تفکر آسمانی در نهاد زندگی
رنگ پریده با اختر اشکی که به رخساره دویده ------------------------------------- زآن چشم و دهان گر نشکیبم عجبی نیست نرگس نگران بینم و گُل جامه دریده -------------------------------------- بر گونهء او آینهء اشک چه زیباست چون شبنم مهتاب که بر یاس چکیده ------------------------------------- آن شانهء سیمین درخشان به چه ماند؟ برفی که بر آن ماه دمد وقت سپیده -------------------------------------- در باغ اگر پای نهد شرم کند گُل زآن چهره و آن گُلبن اندام کشیده ---------------------------------- در خواب او را دیدم و چون چشم گشودم دیدم همه جا پرتو مهتاب دمیده ---------------------------------- در اوج لطافت بُود و پاکی دامن مهتاب من است آن گُل پروانه ندیده ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
| Design By : Night Melody |

