ما و تو ای یار ! به گُلزار زندگی

همچون درخت های پُراز برگایه خیز

ماءوا گرفته ایم

*************

این روزها که میگذرد با شتاب باد

برگی است کز نسیم

بر باد میرود

و از بادهای سخت پُرآشوب روزگار

بر این درخت غمزده

بیداد میرود

**********

این برگ های سبز

بر تن ما جاودانه نیست

روزی رسد که قامت این بینوا درخت

از برگ ها تُهیست

وز تندبادها

جز دست های لاغر و بی برگ شاخه ها

هرگز نشانه نیست

************

ای دوست ای همسفر

تا بر تن تو پیرهن سبز برگ هست

در سایه های خویش

آسودگی به خاطر هر رهگذار ببخش

پائیز پیش روست

تا برگ های تو به یغما نرفته است

در سایه های مهر

بر خستگان

شکفتگی نوبهار ببخش

***************

سنگت اگر زنند

بخشنده باش و همچو درختان میوه دار

بس میوه ها

بر آنکه کند سنگسار ببخش

¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤

نوشته شده در چهارشنبه دهم آذر ۱۳۸۹ساعت ۱۲:۳۳ ب.ظ توسط مازیار پورگودرزی| |