به جز غم تو

که با جان من هم آغوشست

مرا صدای تو

هر صبح و شام در گوشست

*****************************

چراغ خانهء چشم منی و

نمیدانی

که بی تو چشم من و

صحن خانه خاموشست

*****************************

قسم به زلف سیاهت

چنان پریشانم

که هر چه غیر تو

 از خاطرم فراموشست

***************************

ز چشمم

ای گل مهتاب خفته در پس ابر

چو ماه رفتی و

شبهای من سیه پوشست

***************************

هزار شکر که

گر غائبی ز دیدهء ما

غم فراق تو با اشک من

هم آغوشست

¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤

نوشته شده در سه شنبه دوم آذر ۱۳۸۹ساعت ۱۰:۵۷ ق.ظ توسط مازیار پورگودرزی| |